#هیچکسان_(جلد_سوم_حقیقت_رمانتیک_قتل)_پارت_197
مسعود – آره برو...شدیدا بهش نیاز داری!
بلند شدم و رفتم توی آشپزخونه.هاموس قبل ِ من رسیده بود.در آشپزخونه رو بستم تا صدام بیرون نره.
- واقعا خیلی خوشحالم که می بینمت، فکر نمی کردم تا قبل مرگم پیدات بشه!
هاموس – خب، می بینی که اشتباه می کردی.
- من فقط موندم چرا تو بهم دروغ گفتی! باور کن اگه می گفتی که مواظبم نیستی همچین کار مسخره ای رو قبول نمی کردم.
هاموس – تو اگه این کارو قبول هم نمی کردی باز هم جن ها اذیتت می کردن، به نفعت بود که این کارو یاد بگیری.در ضمن من دروغ نگفتم!
- آره کاملا از وضعیت من مشخصه!
هاموس – اینکه هی آسیب می بینی بیشترش تقصیر خودته.یه قسمتش هم خب...بدشانسیه دیگه.مثلا تو نباید می رفتی خونه ی همسایه! داروین هم نباید می رفت...منتها من نتونستم به موقع خبرت کنم چون فکر می کردم وقتی بهت میگم فقط جاهایی برو که مهرآب میگه تو به حرفم گوش میدی!
- باشه قبول، من تو اون یه مورد اشتباه کردم.فقط یه سوال ، در مورد یگانه هیچ کاری از دست ما برنمیاد؟!
هاموس – نه، تا خودش نخواد اونا نمیرن.از این به بعد هم هر وقت پدر و مادر ِ این دختره اومدن سراغت توجهی نمی کنی، باشه؟
- باشه.اگه از عمری بود همین کارو می کنم! خب الان چی؟ از این قاتل ِ چیزی می دونی؟!
هاموس – تنها چیزی که می دونم اینه که خیلی خوب رد خودشو می پوشونه! اصلا بعضی وقتا شک می کنم که جن باشه!
- یعنی ممکنه موجود دیگه ای باشه؟!
هاموس – آره، ولی احتمالش کمه.... .خب حالا در مورد اون بو برام بگو.
romangram.com | @romangram_com