رمان دوسه_تا

#دوسه_تا
#دوسه_تا_پارت_298


صدای رعد وبرق اومد بلندشدم ورفتم سمت پنجره بارون میباریددستمو زیربارون گرفتم و سرمو به سمت آسمون گرفتم وگفتم:خدایاشکرت

زندگی ذره كاهیست ، كه كوهش كردیم

زندگی نام نکویی ست كه خارش كردیم

زندگی نیست بجز نم نم باران بهار ،

زندگی نیست بجز دیدن یار ،

زندگی نیست بجز عشق ،

بجز حرف محبت به كسی ،

ورنه هر خار و خسی ،

زندگی كرده بسی ،

زندگی تجربه تلخ فراوان دارد ،

دو سه تا كوچه و پس كوچه و

اندازه ی یك عمر بیابان دارد .

*پایان*






romangram.com | @romangraam