رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_754

دماغش را بالا کشید .ماگ را برداشت و سرش را تکیه داد به تاج خشک و چوبی تخت׃

نه اتفاقا مال خودخودته

پلک به هم فشرد.فرقی نمیکرد کجا. مریض که میشد دوست داشت سرش را جایی گذاشته و فقط چشمهایش را ببندد.

از بالای چشم نگاهی به تابان انداخت.

آدامسش را بادکنک کردو بالاخره فاصله گرفت׃اوضات خیلی خرابه ها....?دکتر نرفتی چرا?

ماگ را روی لب گذاشته بود که دور کرد׃یه سرما خوردگی ساده دکتر رفتن نمیخواد که ... قرص خوردم.....خودت چه خبر... کی میای?

_امسال تصمیم دارم زودتر از کریسمس بیام...درخواست مرخصی دادم.... تعطیلات کریسمسو اینجام.. نمیخوام بیام....

بی توجه به تلاطم معده اش قلپ دیگری از شیر عسل نوشید. حاج خانوم به محض دیدنش ,تبعیدش کرده بود به اتاق وبا وجود مهمانها و وضعیت آشفته ی خانه بسته بودش به جوشانده و شیر عسل داغ.

_مهراد قول داده بود کارای اومدنتونو ردیف کنه....خبری نشد چرا?

گرمای دیواره ی ماگ را میان انگشتانش حبس کرد و نگاهش را از خطوط مورب رویش گرفت׃ایشالا سر فرصت میایم...تو تصمیمت چیه?نمیخوای برگردی...?

لبهای جمع شده ی تابان با بی میلی چپ و راست شد׃دلم نمیخواد برگردم... ..تازشم یه سال از درسم مونده هنو....فعلا که اینجام....حالا تا بعد ...

دست به سینه شد و سرش را پرت کرد عقب׃ اصلا دوست ندارم بر گردم ایران.


romangram.com | @romangram_com