رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_737

دست انداخت روی دکمه های مانتو ׃خدا....

خداحافظش به انتها نرسید وقتیکه همراه کیفش به جای قبلی اش برگشت.

_از مطهری نری.. این ساعت ترافیکه... نهم نمیرسی.

میشد که به این چشمها نگاه کرد و لبخند نزد?نمیشد... به والله که نمیشد.

_بنداز تو نامجو....اونجا ترافیکش کمتره.

انگار که دستی داشت قلبش را مینواخت׃باشه.

فشار انگشتان اودور بازویش بیشتر شد׃تو کمری مواظب باشی... فهمیدی چی گفتم?

گردن کج کرد׃برم?

مهراد گوشه ی حوله ی آبی را کشید روی خیسی پلکهایش و بازویش را رها کرد׃برو.

***

ساعت پیش چشمش بود که سرازیری پارکینگ را پیچید به چپ. چه خوب که به حرف مهراد گوش کرده و از نامجو آمده بود. بهر حال سی دقیقه تاخیر خیلی بهتر ازدوساعت علاف شدن توی ترافیک بود.

نگاه که کرد جایگاه شماره پنج مثل تمام این یک هفته خالی بود.خیالش راحت شد. خوبی جایگاه اختصاصی این بود که مجبور نبودهر بار دو ساعت دنبال جای پارک بگردد.


romangram.com | @romangram_com