#تا_آسمان_پارت_704
حامد دستش را کشید׃پاشو گم شو خونت...پاشو ببینم.
کدام خانه.... همان چهار دیواری خالی و سوت و کور را میگفت.همانی که حتی یک چراغ روشن هم نداشت? درو دیوار خانه ی حامد در نبود آزیتا حرف میزدند و درودیوار خانه ی خودش میخوردند.
_نمیخواد.
_چی?...چی میگی واس خودت....چی نمیخواد?
_منو.
دست حامد پیش چشمش بالا پائین میشد׃هی...مردک.... با توام... میگم کی کیونمیخواد?
یعنی می آمد روزی که بخواهدش?روزی که ببخشدش?روزی که نگاهش به نوازش نفسهای او باز شود?
لبهایش بی اراده تکان خورد:منونمیخواد.
حالا گوش حامد آمده بود جلوی دهانش׃آباریکلا پسر... بلندتر بگو...نمیشنوم... کی کیونمیخواد?
-آسمان...منو...
صدای خنده ی حامد قهقهه شد׃نفله.
حامد بلند شد و سوئیچ را دور انگشتش چرخاند׃نشستی اینجائو داری یارب یارب میکنی?شیش ماهه هنو....?ای خدا....
romangram.com | @romangram_com