رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_703

دست حامد کوبیده شد روی شانه اش׃پاشو...پاشوپسر.... پاشو برو یه دوش بگیر بوی گند میدی..این پیرنو چن روزه عوض نکردی....?

دست حامد را بی حوصله پس زد.

_ برو سراغ خانومت... بشینو راست حسینی باهاش صحبت کن. مطمئنم اگه همه چیو بهش بگی اونم میبخشتت.

نگاه ماتش به تابلو ی روبه بود. میان خطوط درهم و نامفهومش ....روی صفحه ی خاکستری اش.. سایه ی تاریک مردی ایستاده بود که جز سیاهی قامت بلندش هیچ چیزدیگری نداشت.

حرف میزد?با کی?از چی?اصلا چطور?مگر میشد?مگر میتوانست?نساخته دوباره ویران میکرد?نیامده دوباره برمیگشت خانه ی پدرش?

_مهراد ..با توام....

مردمکهایش چرخید سمت حامد.

_چند ماه از موعدتون مونده?

دود خاکستری را داد بیرون. گیج نگاهش کرد׃موعد....چی?

حامد پوف بلندی کرد׃بابا کلا تو محوی امشب...از صیغه... از صیغتون چقد مونده?

دست کشید روی صورتش׃دو ماه... نمیدونم.. شایدم کمتر.

_زهر مار نمیدونم... درک اسفل السافلین نمیدونم.....مرتیکه ی بی... لا الی اله...


romangram.com | @romangram_com