#تا_آسمان_پارت_698
قامت بلندش روی دیوار بزرگ سایه انداخت׃کوشی?
به آتش فندک,نگاه حامد پیدایش کرد׃پوووف...
نور ال ئی دیهای سقف که افتاد توی چشمش فوری پلک فشرد. غر زد׃اَه بابا..خاموشش کن اون زهر ماریو.
_به به...میبینم که می در برو سیگار به کامو معشوق به باد است....
حامدرفت وهالوژنهای آشپزخانه وپارتیشن ,حتی راه رو را هم روشن کرد .
چشم غره ای به نگاه خیره ی حامد که ایستاده بود بالا ی سرش رفت׃طلبی چیزی ازم داریو بی خبرم?
حامد ولوم را کم کرد . ساک مقوایی را گذاشت روی میزو نشست روی پاف چرمی׃سوغاتیاته....
خاکستر سیگار را تکاند روی شیشه و چشمش را داد به سقف.
_گوشیت چرا خاموشه?
پکش را اینبار عمیق و طولانی گرفت.
_رضائیان میگفت شرکتم نمیری?
یکی باید می آمد و دهان این بشر را میبست.
romangram.com | @romangram_com