رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_680

یعنی قراربود دوسال وقت و بی وقت همینطور شیفت باشد? یعنی از حالا به بعد بایدبرای دیدنش وقت قبلی رزرو میکرد.?یعنی همه همین شرایط را داشتند?

نوچی کرد. این که نشد زندگی که.قحطی رشته بود.? چه شغل مزخرفی.

باید برنامه ی کاری اش را میپرسید.

کف دستش را باز کرد جلوی چشم.

با لبخند زبری گازرا لمس کرد. چقدر که گریه کرده بود سر سوختن دستش. چقدر که دری وری تحویلش داده بود.

برگشت توی اتاق خودش. هّه زن و شوهر بودند و این اتاق آن اتاق میکردند?

زن و شوهر بودند و سقفی مشترک و سفره ا ی جدا داشتند?

زن و شوهربودند و دیواری میانشان مرز کشیده بود?

باید یک فکری به حال این دیوارها میکرد.

کت و شلوار مشکی اش را انداخت روی تخت و کراواتش را جدا کرد. یک یاسی براق و باریک.

شیفت صبح قاعدتا باید تا قبل از شروع ساعت کاری عصر تمام میشد. فکر کرد مثلاساعت دو یا نهایتا سه.

با زبان یک دور کشید روی دندانهای بالایی اش . از ناهار که صد در صد خبری نبود.وقتی هم که از بیمارستان برمیگشت حتما خسته بود و گرسنه.


romangram.com | @romangram_com