#تا_آسمان_پارت_675
حامد نمیدانست. حامد خبر نداشت که پاهایش انگار به چهاردیواری این خانه زنجیرشده .
_نه گفتم یه امروزو سرم خلوته بخوابم که اونم تو نزاشتی.... یعنی دلم لک زده بود تادوباره مث قبل روز مو با صدای تو شروع کنم......خدایا شکرت...
قهقهه ی حامد باعث شد خودش هم بخندد. شلوارکش را برداشت و تن کشید.چرخی به بازوی آزادش داد و جلوی آینه ماند.ته ریش صورتش را پر کرده بود.
_بیا سوغاتیاتو ببر
نیم نگاه به در نیمه باز اتاق آسمان انداخت. تقه ای زد و منتظر ماند׃اومدنی شرکت.....بیارشون.
خبری که نشددر اتاق را هل داد. خالی بود.
_پس باید دوسه روز انتظار بکشی....
دست خودش نبود وقتی که اخم فاصله ی ابروهایش را پر کرد. کی رفته بود?پرید به حامد׃بیخود... همین امروز بر میگردی شرکت...
رفت توی آشپزخانه . سرکی به یخچال کشید و پاکت شیر را برداشت.
_چشم زدمت?..چی شد یهو....?
صدای تیک تاک ساعت آشپزخانه اعصابش را خراب کرده بود. متنفر بود از این صدا׃دیگه داری از اخلاق خوش من سو استفاده میکنیا...
_شرمنده داداش...خسته ی راهم... وعده ی دیدار ما دوشنبه...
romangram.com | @romangram_com