#تا_آسمان_پارت_674
خنده ی حامد توی گوشی منفجر شد׃جون داداش?دست و دلباز شدی...خبر مبریه?
ملافه را تا زیر گردنش بالا کشید.پائیز با آمدنش ,خنکای هوارا هم نرم نرمک به ارمغان آورده بود׃گفتم برو یکی دوروز یه آب و هوایی عوض کن...نگفتم که برو ده روز بخواب اونجا که....
حامد صدایش را مشنگ و خمار کرد׃آی..آی.... نمیدونی که چقد چسبید این مسافرت...جون تو....
_جون خودت....
گردنش را روی بالش جا به جا کرد و غلتید سمت در باز اتاق. سکوت خانه زیادی سنگین بود. خواب بود یعنی?
_کی رسیدی?
_دیروز سر ظهر ..... از اون موقع هم یه نفس افتادم به جون خونه... گرد و خاک همه جا نشسته بود...خلاصه که داداشت کدبانویی شده واسه خودش.
با صدا خندید׃پس وقت شوهر دادنت رسیده....?
حامد هم داشت پا به پای خوشمزه گی هایش میخندید׃جون من... چیزی شده? خوش
اخلاقیت بد جور ,نا جور میزنه ...نگرانم کردی....
ملافه را از دورش باز کرد و انداخت روی زمین.با خنده ای خفه گوشش را لمس آسمان درمانی. ; کرد.خلق خوشش از اثرات درمانی روز قبل بود.از ذهنش گذشت
_خونه ای هنوز.... نرفتی شرکت?
romangram.com | @romangram_com