رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_661

اشاره اش را چسباند به لب׃سسسس....حرف نباشه.

_من اصلا.....

صدایش بالا رفت׃نمیخوام چیزی بشنوم.

استارت زد و با حرکتی تیز فرمان را شکاند׃تو خونه تکلیف خودمو با تو روشن میکنم.

بی توجه به بوق ممتد ماشینهای عقبی انداخت روی خط سوم و طول خیابان راتاخت.حقش بود همینجا گردنش را خرد میکرد.وقتی که کوچکترین ارزشی برای حرفش قائل نبود. وقتیکه مثل بچه ها لج میکرد و حرف پشت گوش می انداخت.

گوشه چشمی انداخت. ساکت و سر به زیر چفت کیفش را باز و بسته میکرد.

پدال گازرا چسبانده بود کف ماشین. از میان ردیف سواریها لایی کشید .بی اهمیت به موتور سواری که وارد لاین شده بود, دستش را کوبید روی بوق و راه گرفت.

دست مرد موتوری توی هوا به معنی״چه خبره״تکان خورد و کنار کشید.

ماشین مانده بود توی حیاط و خودش ایستاده بود کنار خیابان . هر مزخرفی را از هرآدم عوضی به جان خریده بود و حالا هم که مدعی و مظلوم نشسته بود و لب میلرزاند.

سرعت گیر را با همان سرعت سر سام آور پرید . حواسش پرت دست آسمان شد که چسبید به دستگیره .

.لب فشرد. به جهنم که ترسیده بود.با حرکت یک ضرب فرمان سراو افتاد به راست وصدای نفسش ناله شد.

_چه خبرت..


romangram.com | @romangram_com