رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_657

_بیمارستان..... از فردا رسما شروع میشه کارم.. ..اولین شیفتم صبحه. الانم دارم میرم خونه ی مادر جون.

_به به پس ناهار مادر جون پز داری.?مهری هم میاد اونجا?

کافی بود اسمش بیاید .آنوقت بود که تپش قلبش میرفت روی هزار وتمام رگ وپی اش گرم میشد.

_نه ظهرا نمیاد معمولا.

بعد چند ماه کم و بیش برنامه ی رفت و آمدش دستش آمده بود.اینکه صبح ها تا قبل ازهشت میرفت. ناهار نمی آمدو شبها هم قبل از دوازده خانه بود.البته این اواخر.

در نوع خودش پیشرفت قابل ملاحظه ای بود.

_رو حرفای دیروزم خوب فک کن... شنفتی چی میگم.?.

آیسان باز دوباره میخواست برود روی منبر?

عینکش را گذاشت روی چشم و ایستاد برای تاکسی.

״باشه״ ی بی حواسی گفت تا از صرافت نصیحت بیفتد.

صبح موقع آمدن دویست و شش توی پارکینگ بود. اما سوئیچ راپیدا نکرده بود.پوزخند زد׃ لابد فک کرده زنگ میزنمو و جای سوئیچو میپرسم... اینقد شعورنداشته که بذارتش دم دستم.

چانه ی آیسان دوباره گرم شده بود׃حواست به شوهرت باشه...لج بازی نکن انقد... یکی اون نگه دو تا تو...زندگی بچه بازی نیستا... یادت باشه اینو.


romangram.com | @romangram_com