رمان کلاغ پر گنجشک پر

#کلاغ_پر_گنجشک_پر_پارت_279

خنده ات خیلی شیرین و دوست داشتنی ِ

نفسم از تمجید بی اغراقش بند می آید و ناخواسته سرفه ام می گیرد که اونیز با نیمچه لبخند پشتم می آید و با کف دست دوضربه آرام نصیبم می کند:

یواش تر دخترخوب وگرنه خفه می شدی.



جلوی درب آسانسور بودیم که یک دفعه در ِ باز می شود دایی حرصی بیرون می آید و بادیدنمان با آن شرایط نزدیک جفت ابروهایش را بالا می پراند:

به به می گم این خنده ها از کجا می آد نگو مال خودی هاست.



شرمم می شود سربه زیرهول شده چندقدم عقب می روم:

سلام دایی جان؟

چشمانش را ریز می کند و بادو قدم سمتم می آید:

ارغوان ازتو دیگه انتظار نداشتم.

لب باز می کنم تا حرفی بزنم که دستش را بالا می گیرد:

هیس چیزی نگو... برو بالا.



سری تکان می دهم:

چشم.

با نگاه نگران کیارش را می نگرم و از کنارش رد می شوم اما خدا می داند دلم را پیش او به اسارت می گذارم و هرلحظه بی تاب وبی قرار او می شوم.



romangram.com | @romangram_com