#حصار_تنهایی_من_پارت_366
گفتم: کيه؟
- منم... اجازه هست؟
امير علي بود. هل شدم. نمي دونستم روسري رو بپوشم يا نه؟
بلند شدم و گفتم: يه دقه صبر کنيد!
لنگون لنگون رفتم سراغ کمدم. با دودلي روسري رو پوشيدم؛ روي تشکم نشستم و گفتم: بفرماييد!
درو باز کرد، اومد تو. تا منو ديد، از پوشيدن روسري پشيمون شدم.
با لبخند گفت: مبارکه! بهتون مياد!
خاک تو سرم کنن! شدم عين بچه ها که لباس نو تنشون مي کنن و منتظرن بزرگ ترا ازشون تعريف و تمجيد کنن! با شرمندگي سرمو انداختم پايين. تازه فهميدم چه گندي زدم!
کنارم نشست و گفت: بهتري؟ مي توني رو پات راه بري؟
- ممنون. هنوز کمي درد مي کنه اما بهتر شده... کي بخيه سرمو باز مي کني؟
- عجله نکن! بازش مي کنم!
سرمو پايين گرفته بودم. تو صداش خنده بود.
گفت: چيزي گم کردي؟!
romangram.com | @romangram_com