رمان الهه شرقی

#الهه_شرقی_پارت_457

- تا كي مي خواي بهم طعنه بزني؟

كيميا لحظه اي به آسمان آبي و زيباي چشمان رابين خيره ماند و بعد آهسته گفت:

- معذرت مي خوام منظوري نداشتم.

رابين كه از آرامش كلام كيميا جرأتي يافته بود آرام گفت:

- ديگه اين طوري نرو كيميا، خواهش مي كنم... هر جاي دنيا كه پا مي ذارم جات خاليه ولي اينجا فرق مي كنه. وقتي نيستي به جهنم تبديل مي شه و من واقعاً طاقت اين جهنم رو ندارم.

كيميا سر به زير انداخت و نگاهش را به گلهاي قاليچه كوچك وسط اتاق دوخت و هرچه به دنبال جمله اي در ذهن خود گشت، نتيجه اي نگرفت و زير لب زمزمه كرد:

- من... من...


romangram.com | @romangram_com