رمان الهه شرقی

#الهه_شرقی_پارت_209

كيميا چند دقيقه اي در آغوش مادر گريه كرد. بعد سرش را بالا آورد و به چشمان مهربان مادر نگاه كرد و گفت:

- كاش مي تونستم يه جوري اين همه محبت شما رو جبران كنم.

- مي توني عزيزم، مي توني.

- چطوري؟ جونم رو بدم كافيه.

- جونت مال خودت و هميشه سلامت عزيز دلم. تو اگه شادي منو مي خواي اين همه خودت رو اذيت نكن. اين يه خواستگاري ساده ست. خواستي مي گي آره، نخواستي مي گي نه.

كيميا مستقيماً به چشمان مادر نگاه كرد و بعد گفت:

- كاش اينطوري بود كه شما مي گيد، ولي خودتون بهتر مي دونيد كه قضيه به اين سادگي هم نيست. من دارم لاي اين منگنه له مي شم.


romangram.com | @romangram_com