رمان آدم میشوم اگر تو حوای من باشی

#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_742

_جانان!
لب گزیدم و برگشتم سمتش،با نهایت خونسردی گفتم:
_ چیشده داداش؟
بازومو فشرد و گفت:
_اینو تو باید بهم بگی! مامان کجاست؟
نمیتونستم بهش دروغ بگم خواه ناخواه میفهمید!با صدایی که از ته چاه در میومد نالیدم:
_بیمارستان!
فشار دستاش دور بازوم بیشتر شد،در حدی که اخ ارومی گفتم با عصبانیت گفت:
_الان باید به من بگین؟چرا بیمارستانه؟چه بلایی سرش اومده؟
اشکم دیدم رو تار کرده بود،با صدایی که بشدت میلرزید نالیدم:
_پشت فرمون بود تصادف کرد بعد.....
محکم تکونم داد و با داد گفت:
_بعدش چی جانان؟جون به لبم کردی لعنتی
بازوهامو از چنگش ازاد کردم و گذاشتم جلوی صورتم هق زدم:
_قطع نخاع شده اما... اما دکتر میگه امکان بهبودیش زیاده....
صدای وای گفتنش تو سرم بالا پایین میشد دستمو جلوی دهنم گذاشتم و دوییدم سمت اتاقم نشستم رو تخت و محکم موهامو کشیدم،من
نمیتونستم مامانو اونطوری ببینم...مامان من همیشه زنی بود که برای بابا دلبری میکرد...باشگاه میرفت...ارایش میکرد...هم پای بابا
میرفت شرکت...با من میرقصید و باهم میرفتیم بیرون...نمیتونستم باور کنم!...با صدای محکم بهم خوردن در از جا پریدم...اراد رفت
نگاهی به دفترچه تو دستم انداختم و با اهی دفترچه رو باز کردم...
گذشته:از نگاه حوا
با حس بوسه ای رو گردنم لای پلکامو باز کردم،نگاهم که به نگاه مهربون و نگران ازاد افتاد ناخواسته لبخند پر دردی زدم دستش نشست
رو شکمم و گفت:
_زنو بچم چطورن؟

romangram.com | @romangram_com