#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_741
نشستم تو ماشینو دوباره نگاهی به اپارتمانش انداختم،احساس راحتی میکردم!استارت زدم و راه افتادماز تنها مردی که خسته نمیشدم بابام
بود!بابا واقعا نمونه بارز یه مرد به تمام معناس...پامو تا ته رو پدال گاز فشار دادم و حرکت کردم سمت خونه موضوعی مهمی که باید
بهش فکر میکردم دفترخاطرات مامان بود!نصفه تموم شد دفتر خاطراتش و من حتی نمیدونم بقیه اش کجاست!..حتی اون قسمتی که
مامان داشت نامه های اقای مفاخر رو میخوند انگار کنده شده بود.بشدت مشتاق بودم که داستان زندگی مادربزرگم رو هم بفهمم!به محض
رسیدن به خونه یه راست حرکت کردم سمت اتاق مامان اینا.مامان خودش دفترچه خاطراتش رو داده بود که بخونم! خودش میگفت این
حق منه که بدونم گذشتشون چجوری بوده،چه بلایی هایی سرشون اومده و یا حتی چه جاهایی خوشبخت بودن!یادمه دفترچه خاطراتش تویه جایی
چوب کوچیک بود...خم شدم و زیر تخت رو نگاه کردم،با دیدن یه جعبه چوبی با ذوق خودمو پیچ و تاب دادم و با نوک
سرانگشتام بزوز کشیدمش بیرون.بزور درش رو که حسابی سفت و سخت بود باز کردم،با دیدن دفترچه مشکی رنگی چشمام از شدت
خوشحالی برق زد.جعبه رو گذاشتم سرجاش و دفترچه به دست از اتاق مامان اینا خارج شدم،همونطوری که سرم پایین بود حرکت کردم
سمت اتاق خودم که یهو به جسمی برخورد کردم.سرمو اوردم بالا با اراد روبه رو شدم با ذوق پریدم بغلش و گفتم:
_داداشی
دستش دورم حلقه شد و درحالی که موهام رو میبوسید گفت:
_چطوری قربونت برم من؟
از اغوشش جدا شدم و گفتم:
_من خوبم داداشی ، ِکی برگشتی؟چرا یهو بی خبر اومدی!
چشمکی زد و گفت:
_سالگرد ازدواج مامان و بابا هفته دیگست عقل کل منم مرخصی گرفتم و اومدم،حالا این حرفارو بیخیال مامان کجاست؟بابا شرکته؟
با این سوالش لبخند رو لبم ماسید اراد مامان رو میپرستید اگه میفهمید چه اتفاقی برای مامان افتاده قطعا نابود میشد...
*
اراد دستی جلوی صورتم تکون داد و گفت:
_کجایی خانوم خانوما؟سوالم جواب نداشت؟بزور لبخندی زدم و گفتم:
_اره بابا شرکته.
بعد خواستم کنارش بزنم و برم سمت اتاقم که بازومو بین دستاش گرفت و مانع از حرکتم شد با لحنی جدی تراز لحن قبلیش گفت:
romangram.com | @romangram_com