#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_738
_برو کنار!
لحنش ناتوان بود اما کوبنده!ناخواسته از جام بلند شدم،زیر دلم شروع کرد به تیر کشیدن،از شدت درد صورتم جمع شد و دستمو گرفتم
زیردلم...نگاهش کشیده شد سمت شکم نسبتا برجسته ام! شکمم زیاد برجسته نشده بود اما لباسی که پوشیده بودم لباس حاملگی بود و کامل
مشخص میکرد که باردارم!پوزخندی رو لباش نقش بست و با صدا بلند تری که به گوشم برسه گفت:
_تبریک!
دردم بی نهایت شده بود به قدری که نمیتونستم رو پاهام سرپا وایسم!زنی که کنارم بود سریع نزدیکم شد و بازوم رو گرفت و قبل از
اینکه پخش زمین بشم مهارم کرد.هدایتم کرد سمت درختی که گوشه خیابون بود و وادارم کرد تکیه بزنم بهش.با نگرانی گفت:
_عزیزم حالت خوبه؟
سنگینی نگاه عماد رو حس میکردم،دونه های درشت عرق رو روی پیشانیم حس میکردم...با نفس نفس گفتم:
_میشه گوشیمو از کیفم در بیارین و زنگ بزنین همسرم؟
چشمی گفت و دست برد سمت کیفم...سرمو به درخت پشت سرم تکیه دادم و پلکامو بستم....
***
نبود! بقیه اش نبود!مثل مرغ سرکنده از جام پریدم و از اتاق دوییدم بیرون.بین راه به سمیه خانوم برخورد کردم و قهوه ای که دستش بود
پخش زمین شد با غرغر گفت:
_جانان! چخبرته خانوم؟! قهوه اقا ریخت.جوابش رو ندادم و دوییدم سمت اتاق بابا،بدون در زدن دستگیره رو کشیدم و مثل گاو وارد شدم اول از همه نگاهم خورد به هیکل
ورزشکاری بابا که 0کنار پوستر بزرگ مامان ایستاده بود.با باز شدن یهویی در خشمگین برگشت سمت در که نگاهش افتاد به من.انگار
انتظار دیدنم رو نداشت،متعجب گفت:
_جانم بابا؟
نگاهم به رد اشک رو صورتش افتاد...باورم نمیشد بابام گریه کرده! هرچیزی رو میتونستم تصور کنم اما گریه کردن بابا رو
اصلا!...کاری که داشتم فراموشم شد،لب برچیدم و با مظلومیت گفتم:
_بابایی گریه کردی؟
نگاهش کشیده شد سمت پوستر بزرگ شدهی مامان.دست دراز کرد و منو به اغوش کشید...سرمو چسبوندم به سینه اش و عطرشو نفس
کشیدم.نگاهم رو پوستر مامان تاب میخورد من که دخترش بودم نمیتونستم از این پوسترش دست بردارم چه برسه به بابا که عاشقانه
romangram.com | @romangram_com