#تا_آسمان_پارت_777
نگاه او میان عمیقترین لایه های وجودی اش جستجو میکرد׃قسم میخورم.
نفسهایش از تلاطم افتاد.... قلبش از صرافت به درو دیوار کوبیدن.
پنجه اش را بند کرد به چانه ی مردانه او ....گردنش را بالا گرفت׃قسم بخور...به هرچی که باورش داری.
_دیگه باوری برام نمونده....به جز یه چیز
عمیق نگاهش کرد.دست انداخت روی گردنش. برق زنجیر سفید از میان بازی یقه,چشمهایش را زد......
پلاک متصل به زنجیر را میان انگشتانش چرخاند و گذاشت روی لب׃به این اسم عزیزقسم میخورم.
سرش را از صندلی کند .نگاه مرطوبش میان خطوط درهم پلاک ریز شد׃محمد!
حرارت پلاک تخت را.... حرارت تن او را میان انگشتانش لغزاند. خون با سرعتی باورنکردی میان دهلیزهای قلبش چرخید و رگهایش را گرم کرد.
_دارم پای همه چیزم می ایستم.... پای ایمانم.. پای احساسم....پای شرافتم.... دارم به مقدس ترین و پا ک ترین وجود قسم میخورم.....باور میکنی?
نگاهش کرد.شبیه سیاهچاله ها که زمان در آنجا بی معنیست,میان سیاه چال چشمهایش که گم میشد زمان هم برایش می ایستاد׃باور میکنم.
تسلیم شده بود... بی سلاح, سپرانداخته بود...بی دفاع تسلیم شده بود در برابرش....
״مرا به بند میکشی ازین رهاترم کنی
romangram.com | @romangram_com