رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_764

چشمهایش باز شد.میخواست آبرو ریزی کند?

پاهایش را جایی که ایستاده بود محکم کرد و دست دیگرش را گذاشت روی مچ او׃باززد به سرت...?کجا میبری منو.....مهراااادد?

انگار که کر شده بود. دست انداخت به دستگیره.

مچش را کشید و به التماس افتاد׃مهرااادد...تورو خدا...

صدای نفسهای او هم بلند شد. چشمهایش را با کلافگی ,یکبار بست . دوباره که باز کردچرخیده بود توی نگاهش.

_میگم.

کف دست مهراد فشرده شد روی در و قفلش را چرخاند׃منتظرم.

_قول بده نمیری به مادر جون بگی....

مهراد دست به کمرزد . حفره ی دهانش را پر کرد. نگاهش را چند ثانیه نگه داشت پشت سرش و دوباره داد به صورتش׃قول میدم.

گوشه ی شصتش را گرفت زیر ناخنهایش׃میگفتن...میگفتن که منو ....منو تو...

چشم هایش را انداخت پائین.با دو انگشت سوراخهای بینی اش را فشرد.

نباید دوباره گریه اش در می آمد.


romangram.com | @romangram_com