رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_757

سایه های کوتاه و بلند آنسوی کرکره های نیمه بسته,قدمهایش را میکشید پشت پنجره.

لب تاب را بست و بلند شد. گوشه ی پرده را کنار زد . کارگرهای رستوران را ازروپوشهای سرمه ای اشان شناخت. داشتند کیسه های بزرگ و کوچک خرید را از کابین وانت خالی میکردند

با صدای حاج مرادی نگاهش رفت سمت در.گوشی به دست ایستاده بود توی ورودی حیاط و بلند بلند با مخاطب پشت خط صحبت میکرد.

هر از گاهی هم میان صحبتهایش ,دستوری صادر میکرد.

_کیسه های برنجو بزارینشون تو ایوون.....میوه هارم ببرید تا آشپزخونه پوفی کرد واز پنجره فاصله گرفت.

قبل از انداختن پرده ,نگاه حاجی چشمهایش را پیدا کرد ,آنطور که صاف کنج پنجره رانشانه گرفته بود. قبل ترها هم با این نگاه ته دلش اینطور خالی میشد?

سری به نشانه ی سلام برای حاجی تکان داد و فوری پرده را انداخت .

چرخید و تکیه داد به سینه ی دیوار.

صدای سیمین خانوم داشت می آمد׃سرخ کردن مرغا بامن.

صدای حاج خانوم از آن سمت بلند شد׃حاجی کشمش نیاوردی?

یکی از آن سمت جوابش را داد׃چرا تو این کیسه ست?

لبخند زد.صدای پریسا دختر پروین خانم را خیلی زود شناخت.


romangram.com | @romangram_com