#تا_آسمان_پارت_739
نگاه مرد بالا تا پائینش را حسابی سیر کرد ودست آخربه ماندن توی صورتش رضایت داد׃برای اینکه اینجا جای ماشین منه.
چشم که چرخاند علاوه بر جایگاه های فرعی,پارکینگ هشت و نه هم خالی بودند׃یعنی چی آقا...این همه جا اینجاست...
از چشمهای مرد آتش جرقه زد׃ببین دختر جون دارم به زبون خوش بهت اخطار میدم که ماشینتو ازاینجا برداری وگرنه...
از لحن زورگویانه ی مرد لجش گرفت. قدمی جلوتر رفت .از نزدیک براندازش کرد. یادش آمد. همان مردی بود که روز معارفه هم میخ صورتش شده بود.ابروهایش را با این یاد آوری بیشتربه هم کشید׃وگر نه چی....?نکنه اینجا را خریدین وما بی خبریم?
فس فس نفسهای تند و پشت سر هم مرد را شنید و تکان تکان سرش را که یعنی ״حالیت میکنم״.
نگاه تندی به مرد انداخت .چرخید و دوید سمت ساختمان بیمارستان .دیوانه بود که آنجا ایستاده بود و دهن به دهن همچین زبان نفهمی میگذاشت.
نفسی گرفت و پله ها رادوتا یکی کرد׃اصلح سگ نشه صلوات...باز شیفت نخورم
صلوات.....دوباره CCU کد نزنه صلوا....
حرف سر زبانش بند رفت. درست پشت درهای چرخان بخش,با اصلح روبه رو شد.
آب دهانش را قورت داد و با لبخند مخملینی پیش دستی کرد׃سلام صبح بخیر..خسته نباشین... با اجا زتون.
_خانوم سالاری?
رنگش پرید. روی پاشنه ی پا چرخید و لبهایش را اززیر دندان آزاد کرد׃بله?
romangram.com | @romangram_com