#تا_آسمان_پارت_731
انگشتانش رازیر دسته ی ساک سفید بند کرد و روی کانتر کشید سمت خودش׃اینم که سوغاتیای دوستمه... رفته بودن مشهد....
نگاه آسمان کنجکاوشد׃دوستت....?
_نمیشناسیش... اسمش حامده...تو شرکت من کار میکنه.... نماینده ی اتاق بازرگانی توشرکته.
آسمان گل را بیشتر به خودش فشرد و نزدیکتر آمد.چشمهایش با اشتیاق دوخته شد به ساک׃ازون آبنباتای پیچ پیچی هم داره توش?ازهمونایی که مزه ی زنجفیل میدنو...
_زیر دندون خرت خرت صدا میکنن...
ساکت شد. نگاهش که کردهر دوهمزمان زدند زیر خنده.
خودش هم طعم آن آبنباتها را دوست داشت.کنجکاوی و شوق آسمان به خودش هم سرایت کرده بود .ساک را گرفت سمتش׃راستشو بخوای اصلا ندیدم چی آورده...میتونی خودت ببینی.
نگاهش نشست روی موهای نمناک او. خیسی اشان... آنطور تاب وموج دوست داشتنی اش....داشت دیوانه اش میکرد.
آسمان سرخم کرد .موهای یک طرف را داد پشت گوش و دست آزادش را برد داخل ساک و درآورد׃گزینه ی اول نبات!
با خنده اش خندید و دست به سینه منتظردیدن باقی گزینه ها نشست.
نیم رخ او پیش چشمش بود که پائینتر رفت و دسته ی موهایش رها شد׃گزینه ی دوم زرشک.
با این تیشرت و برمودای مشکی,ظریفتر از همیشه به نظر میرسید.... با آن صورت ساده و موهای درهم خیس.
romangram.com | @romangram_com