رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_667

دیوانه شده بود. دیوانه اش کرده بود. این زن دیوانه اش کرده بود.این زن..... نگاه طوفانی اش را پرت کرد سمت راه رو.آن خراب شده چی داشت که اینجا نداشت?

دوید سمت اتاق و با مشت در را باز کرد.

با صدای برخورد در به دیوار,آسمان از جا پرید. ترس و وحشت میان چشمهای او لانه کرده بود.

نگاه مستقیمش پی چشمهای آسمان بود׃منظورت چی بود?

با گیجی نگاهش میکرد. لبهایش جنبید׃چی?

چتر موهای در همش آمده بود تا روی پیشانی. معلوم بود که مقنعه را با حرص از سرکشیده که افتاده بود گوشه ی تخت.

عصبانی که میشد مثل خودش هر چه که دم دستش می آمد پرت میکرد.?

از روی کیفش گذشت׃حرف بزن.... منظورت چی بود که گفتی نمیخوای جلو چشام آفتابی شی?

ازسکوتش جری تر شد. داد کشید׃لالی.....?باتوام....

عقب عقب رفتنش را دید و کنج اتاق سنگر گرفتنش را.

میترسید?

سیگارش را پائین آورد و قدم آخر را تمام کرد׃دیوونم نکنا... یالا حرف بزن.


romangram.com | @romangram_com