#تا_آسمان_پارت_665
چیزی ته قلبش به نرمی لیز میخورد و دوباره بالا می آمد׃وقتی رو اعصابم راه میری انتظار که نداری دست تو جیب سوت بزنم که.
_نخیرم... من اینو نگفتم.... ولی میتونستی... میتونستی اونجوری رانندگی نکنی...میتونستی....اونهمه اخم و تخم نکنی...
صدایش از فشار بغض خش گرفته بود׃از بیمارستان تا اینجا رو مث دیوونه ها رانندگی کردی...... موتوری رفته بود زیر چرخای ماشین... میدونی چقد ترسیدم...?قلبم الانشم داره تو دهنم میزنه.... دوتا چراغ قرمز رد کرد ی.... همه ی سرعت گیرارو ..اونجوری... اونجوری...پریدی.. دوبارسرم خورد به پنجره... چن بار کم مونده بود تصادف کنیم.......بسه یا بازم بگم؟
سرش خورده بود به پنجره?چشمهایش روی پیشانی او چرخید.
آسمان هم انگار جستجوی نگاهش را دید که چانه اش لرزید.پرحرص نگاهش کرد .
کیفش را ازروی مبل چنگ زد و چرخید برای رفتن.
لعنتی ...باز داشت میرفت توی آن اتاق?دوباره میخواست خودش را کنج اتاق قایم کند?دوباره میخواست آنجا ماتم بگیرد?تا چند روز ?تا چند روزدیگر باید منتظر بهانه ی دیدنش میماند?
چنگ انداخت دور آستین مانتو اش و کشید تا توی سینه اش׃کجا داری فرار میکنی باز....?..چی داره اون اتاق که بیست و چهار ساعت اون تویی....
نعره زد׃چی داره... بگو تا منم بدونم.
آسمان کیفش را کوبید روی بازویش و تقلا کرد برای رفتن׃ولم کن... ولم کن گفتم.
انگشتانش مگر جدا میشدند?رهایش که نکرد ,اینبار مشتهای کم جان آسمان روی ساعدش فرود آمد. اشکش از لای مژه هایش بالاخره چکید.پر حرص از لای دندانهایش لب زد׃فرار نمیکنم......فرار نمیکنم فقط نمیخوام جلو چشمت آفتابی شم.....فهمیدی?
از میان انگشتان شل شده اش بازویش را آزاد کرد و دوید توی اتاق. با صدای کوبیدن در پلکهایش به هم خورد.خشک شده بود وسط هال.یعنی چی? نمیخواست جلوی چشمش آفتابی شود?نمیخواست?قدمهایش را تا آشپزخانه برداشت. مکثی مقابل در تراس کرد.
romangram.com | @romangram_com