رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_651

با صدای دست زدن های بلندی, نفس آسوده ای کشید و خودش را پرت کردرو ی تک صندلی زیر پنجره.

با رفتن اصلح همه تقریبا از پا در آمده بودند.انگشت بالای گوشی فشرد و لبه ی مقنعه اش را بلند کرد تا هوا بخورد.پیام دو کلمه و نصفی مهتا بالای صفحه نشست״چرا ج نمیدی?״

_چه بد اخلاقه این اصلح.

نگاهش را از صفحه گرفت و چرخاند سمت صدا. همان پرستار کنار دستی اش بود.

_بد اخلاق نبود....فقط زیادی جدیت به خرج میداد.

قیافه ی وا رفته ی دختر لبخند به لبش آورد.

جا گرفت روی صندلی خالی کناری׃نمیدونم ..حالا بد اخلاق بود یا جدی...خیلی هم فرقی نمیکنه...مهم جذبش بود که منو حسابی گرفت.

خندید.دست دختر آمد تا برابرش׃چه خوشگل میخندی....من یلدام....خوشحالم از آشنائی با هات.

کامل چرخید به سمت یلدا .به چشمهای خوشحالتش نگاه کرد با آن مردمکهای منحصربه فرد سبز رنگش . دستش رامحکم گرفت׃آسمان... منم خوشحالم.

_بچه ی رشتی?

_نه.... ولی ساکن اینجام ..

یلدا دست به سینه شد و پاهایش را دراز کرد׃شانس مارو میبینی ? این بخش جزوشلوغترین بخشای بیمارستانه....


romangram.com | @romangram_com