#تا_آسمان_پارت_637
دسته ای از موهایش را داد پشت گوش وخم شد مقابل پدرش ׃بفرمائین....
_دستت درد نکنه باباجون...چه خبر از کارو بار آقا مهراد... وضعیت واردات چه جوریه..?
مهراد پا روی پا انداخته بود و داشت صورتش را بالا پائین میکرد که جواب پدرش راداد׃خوبه خدا رو شکر... مشکلات کماکان به قوت خودش باقیه...ولی میگذره بالاخره....
آخرین نفر مهراد بود که دیس را تعارفش کرد. خم نشد فقط کمی گردنش را پائین آورد׃بفرمائین...
مهراد کمی خم شد . بر نداشت در عوض دیس را از دستش گرفت و گذاشت روی میز .
بی صدا لب زد׃بیا بشین..
یک نگاه به جای خالی کنارش و یک نگاه به دستی که آرام زد روی مبل.
و این یعنی اینکه باید مثل بچه ی آدم میرفت و مینشست ور دل او.با تردید نگاهی به مبل دونفره انداخت.آنطورکه مهراد یله شده بود رویش ظاهرا باید توی بغلش جامیگرفت.
وقتی که نشست چشم توی چشم آیسان شد. چه مرگش شده بود امروز?
_آسمان? این پیش دستیات کجاست?
پیش دستی میخواست چه کار ?
لیوان نیم خورده اش را گذاشت روی میز و بلند شد.
romangram.com | @romangram_com