رمان سلطان

#سلطان_پارت_684


چاقورو روی گلوم گذاشت وبا دست دیگه اش یقه ام رو سفت چسبید .

با چشم های درشتش تو چشم هام زل زد و حینی که لبخند حرصی میزد زمزمه کرد کرد:

_برو به درک سیاه

زورش خیلی زیاد بود دستم رو روی مچ دستش گذاشتم اما حریفش نمی شدم.

نوک چاقو تو نیم میلیمتری گلوم بود.

دیگه کارم تموم بود...قلبم به سدت می تپید.

نفس نفس می زدم.

چشم هام رو بستم شکست رو قبول کرده بودم که مهناز با شدت از روم پرت شد اون سمت اتاق و همزمان صدای غرش سلطان که با صورت رنگ پریده روبه روم ایستاده بود به گوشم رسید.

سراسیمه حینی که تمام استخون های بدنم تیر می کشیدن.

دستم روروی زانوم گذاشتم و از روی زمین بلند شدم.

سلطان روی زانوش خم شد چشم هاش رو بست سریع خودم رو زیر شونه هاش انداختم دست راستم رو سینه ی مردونه و عضلانیش بود و دست چپم روی کتفش.

_امیر سام...امیر...

سلطان با صدای خش داری حینی که سرش رو خم کرده بود و موهای لختش روی پیشونی عرق کرده اش ریخته بودن فریاد زد.

_برونگهبان هارو صدا کن...

romangram.com | @romangram_com