رمان سلطان

#سلطان_پارت_623


او هم دلش را به دل سلطانش گره زده بود.

_خدایا کمکش کن زنده بمونه،خدایا به جوونیش رحم کن،خدایا به ما رحم کن.

طاها مدام این جملات را پشت سر هم تکرار می کرد و هینی که اشک می ریخت پیشانیش را به دیوار سرد بیمارستان چسباند و مشت های گره شده اش را با حرص به دیوار ضربه می زد.

_هی بهش گفتم خان این سیگار لعنتی رو نکش،مگه گوش می داد.

لعنت به من که جلوشو نگرفتم.

مهدی به سمت طاها قدم برداشت پنجه اش را روی شانه ی پهن طاها گذاشت و حینی که فشار خفیفی بهش وارد می کرد لب زد:

_آروم باش طاها ان شا الله که حالش خوب می شه.

بعد نیم ساعت سونیا و سامیار هم اومدن.

زمان به کندی می گذشت.

چشم ها بارونی بود و حالشون بد.

سامیار روی زمین نشسته بودو سرش رو حینی که گریه می کرد بین دست هاش گرفته بود.

از قضیه ی رفتن نفس خبر نداشت و فکر می کرد سلطان به خاطر مصرف مواد اونه که عصبی شده و کارش به بیمارستان کشیده.

سونیا ام کنار سامیار روی زمین نشسته بود و سرش رو به شونه ی برادرش چسبونده بود و او هم گریه می کرد .

سلطان تنها برادرش نبود،حکم پدرش را داشت حکم پناهگاهش را ...

romangram.com | @romangram_com