رمان سلطان

#سلطان_پارت_621


طاها روبه مهدی فریاد زد:

_بشین پشت رل...

و همان طور که ماشین را دور می زد خطاب به محسن غرید:

_برو سامیار رو از اتاق بیار بیرون بیایید بیمارستان.

و به سرعت نشست روی صندلی و به مهدی اشاره کرد که راه بیوفته.

ماشین در کسری از ثانیه از جایش کنده شد و از در نگهبانی خارج شدن.

سرش رو مدام به عقب برمی گرداند و با چشمان بارانیش به صورت رنگ پریده ی سلطان نگاه می کرد.

_تند تر برو....

حالش خراب بود،اگر بلایی سر سلطان می آمد حتم داشت که قلب اوهم می ایستاد.

از پانزده سالگی شیفته ی غیرت و شجاعت این مرد شده بود.

از همان وقتی که از زور نداری دزدی می کرد.

یاد روزی افتاد که دست در جیب سلطان کرد اما او با وجود سن کمش مچش را گرفت .

نگذاشت برود راه راست را نشانش داد.

سلطان از هیچ او را به اینجا رسانده بود.

romangram.com | @romangram_com