رمان سلطان

#سلطان_پارت_613


خواست دنبالش برود امادوباره با یادآوری آن زن و بچه ابرو هایش را در هم کشید و از کاری که قصد انجامش را داشت منصرف شد.

با کف دست اشک هایش را پاک کرد و با بغض خیره به سیاوش لب زد:

_می‌خوام با تو بیام،نمی خوام اینجا بمونم.

سیاوش فاصله ی بین خود و نفس را با یک قدم پر کرد و حینی که دستان ظریف و سرد نفس را میان پنجه های بزرگ و مردانه اش می فشرد گفت:

_بهش اعتماد کن ، بذار بهت توضیح بده ، امیرسام دروغ نمی گه.

نفس چشمانش را روی هم فشار داد و همزمان چند قطره اشک از گوشه ی چشمانش تا روی گونه اش سر خوردن .

سلطان تنها برای او بود.

وفکر اینکه زن دیگری حتی فقط به اسم سلطانش را برای خود بداند حسادت می کرد.

چطور هرشب برای دیدن آن زن و بچه می رفت.

و فکر اتفاق هایی که بین آن دو می افتاد.

خنده های زن ....نه نمی توانست تحمل کند.

باید هرجور که شده بود می رفت.

_نمی خوام به تو ضیحاتش گوش بدم...اگه من رو با خودت نبری خودم رو می کشم.

****

romangram.com | @romangram_com