رمان سلطان

#سلطان_پارت_609


صورتش درهم و ناراحت بود،برای یک لحظه قلب سلطان نا آرام شد و خودش را دیوانه وار به سینه ی ستبر و مردانه اش کوبید.

یعنی نفس تمام حرف هایشان را شنیده بود.

چشمان درشت نفس مملو از اشک شد.

به حدی که آن دو را هم چون سایه هایی تار می دید.

باورش نمی شد امیرسامی که با تمام وجودش عشقش را باور کرده بود و او را مرد ترین روزگار می دید،دروغ به این بزرگی گفته باشد.

حینی که با پشت دست اشک هایش را پاک می کرد.

با صدای لرزان و گرفته ای نالید：

_تو ...تو همه ی حرف هات دروغ بود،همه شون.

چطور تونستی با من این کار رو بکنی،چطور تونستی امیرسام؟!

سلطان که دردلش غوغایی به پاشده بود،ودل درسینه اش بی تاب می زد.

به سمت نفسش قدم برداشت.

نفس درمانده وبی پناه درحالی که اشک می ریخت و دست و پایش یخ زده و شدیدا می لرزیدن بی حال روی زانو هایش افتاد.

سلطان نفس بریده خودش را به او رساند و مقابلش روی زمین افتاد دست راستش را روی شانه ی لرزان نفس گذاشت و دست چپش را روی پایش .



romangram.com | @romangram_com