رمان سلطان

#سلطان_پارت_599


لبخند زدم دستم رو به شونه هاش چنگ زدم و تو کثری از ثانیه خودم رو به لباش رسوندم و محکم لباش رو بوسیدم،خواستم خودم رو ازش جدا کنم که اجازه نداد .

جوری لبام رو می بوسید که حتم داشتم جاش کبود بشه.

بدن نحیفم رو محکم بین بازوهاش می فشرد جوری که به سختی می تونستم نفس بکشم.

بعد چند لحظه با تقه ای که به در خورد ناکام از هم جدا شدیم.

سرش رو بالا گرفت کلافه بود،صورتش دوباره سرخ شده بود. خودش رو روی پهلوی چپش کنارم انداخت و با اخمی که تو صورتش بود با صدای بلند فریاد زد：

_بله؟!

_سلطان سیاوش اومده در عمارت داد و بیداد راه انداخته مردم همه جمع شدن،چکارش کنم؟!

صورتش از خشم جمع شد و فکش رو منقبض کرد و دوباره غرید：

_اومدم تو برو؟!

رفتم تو فکر یعنی سیاوش با سلطان چکار داره،چرا می خواست من رو ببینه.

سلطان کلافه و عصبی از تخت پایین رفت لباساش رو پوشید و همانطور که دکمه های پیراهنش رو می بست بدون توجه به من به سمت در قدم برداشت ...

خیره مسیر رفتنش رو نگاه می کردم،دستش رو روی دستگیره مشت کرد.

در رو نیمه باز کرد تو همونلحظه سرش رو به سمتم چرخوند و آرم لب زد：

_برو یه دوش بگیر منم به صغری می گم برات غذای مقوی بیاره.

romangram.com | @romangram_com