رمان سلطان

#سلطان_پارت_596


آب دهنم رو قورت دادم و سرمرو هم زمان بالا گرفتم.

سلطان اخم هاش رو تو هم کشیده بود.

صدای آشنای طاها به گوشم رسید：

_خان کار واجب دارم،بیام تو؟!

سلطان جدی غریدش：

_لازم نکرده خودم میام.

روی تخت نشست،پتو رو کنار زد و هینی که پاش رو روی زمین می ذاشت سرش رو به سمت من چرخوند لبخند کجی کنج لباش نشوند،دست بزرگ و مردونه اش رو روی گونه ام گذاشت و آروم زمزمه کرد：

_خوبی نفسم؟!

چشم هام رو با ناز بستم و لبخند پهنی روی لبام نشوندم ،سرم رو تکون دادم و با صدای خش داری لب زدم：

_خوبم نگران من نباش عزیزم.

خم شد روی صورتم پیشونیم رو محکم بوسید،با بوسه ای که روی پیشونیم کاشت نفسم رو تو سینه ام حبس کرد و قلبم دوباره دیوانه وار خودش رو به قفسه ی سینه ام کوبید.

لبش رو از روی صورتم برنداشت و آروم از روی بینیم تاروی لبم سرش داد.

با عطش خاصی شروع به بوسیدن لبم کرد.

بدون اینکه دست از بوسیدنم برداره دوباره پاهاش رو روی تخت گذاشت و روم خیمه زد.

romangram.com | @romangram_com