#سلطان_پارت_580
_بالا نیا،ازهمین جا برو ...فردا صبحم با صادق برگرد خونه.
_امیرسام...بذار نفسم باهام بیادش.
سلطان ایستاد،جلوی چشمانش سیاهی میرفت،کف دستش را روی پیشانی عرق کرده اش گذاشت و بالحن خشنی غرید:
_لازم نکرده اون بیاد،تا نظرم عوض نشده برو.
_امیر مطمعنی که حالت خوبه؟!
فریاد زد :
_آره...گفتم برو.
دوباره راه افتاد و دستش را دور میله ی حصار کنار پله مشت کرد و آرام آرام از پله ها بالا رفت،برای اینکه شکارش را یک لقمه ی چپ کند ،باید خانه را خالی می کرد،بدون سونیا و یا هیچ کس دیگری...
سامیارهم که حالا حالا ها تحت تاثیر مواد مخدر و الکل از خواب بیدار نمی شد.
فصل بیست و چهارم
نفس نفس می زد،به در اتاق که رسید،ایستاد.
romangram.com | @romangram_com