رمان سلطان

#سلطان_پارت_572


_دوستت دارم امیرسام،خیلی زیاد.

سلطان اخم هاش رو تو هم کشید،چشمم ناخداگاه به سمت پیشونی عرق کرده اش و قطرات عرقی که از گوشه ی ابروی کمانی و مردانه اش به روی گونه اش سرمی خورد کشیده شد.

سلطان هنوزم خیره بود به چشم هام،دیگه داشتم زیر نگاه نافذ و جذابش ذوب می شدم،باید کاری می کردم.

دستم رو جلوی صورتش تکون دادم.

_امیر سام حالت خوبه،چرا خشکت زده.

سلطان دستش را از روی دیوار برداشت و نفسش رو عمیق بیرون داد.

اما هنوزم نگاه خیره اش روی من بود.

بالحن سرد و صدای دورگه ای لب زد:

_فکر نمی کردم درمقابل توی نیم وجبی کم بیارم،وقتی اینجوری مظلوم نگاهم می کنی،حس یه شیر گرسنه رو پیدا می کنم،دلم می خواد یه لقمه ی چپت کنم.

با این حرفش اول چشم هام گشاد شدن ولی بعد که حرفش تموم شد خنده ام گرفت و نتونستم کنترلش کنم،ریز خندیدم .

سلطان چشم هاش رو ریز کردو لبخند زد،عاشق این طور خندیدنش بودم.

صورتش رو جلو آورد و لبش رو روی گونه ام گذاشت اما نبوسیدتم،دوباره زمزمه کرد:

امشب غذای این شیر گرسنه می شی نفس.

این چندمین باری بود که مغرورانه ازم این درخواست رو می کرد.

romangram.com | @romangram_com