رمان سلطان

#سلطان_پارت_567


سلطان دوباره ادامه داد :

_یعنی انقدر هول بودی که فرصت نکردی حتی دکمه های مانتوت رو ببندی؟

حیاط که فرار نمی کردش.

صدای نفس های تند سلطان از طرف دیگه برام خط و نشون می کشید.

مونده بودم چی بگم ،هرچی که می گفتم باید پشت بندش کلی دلیل و

مدرک برا آقا می آوردم،سلطان واقعا مرد باهوشیه و به این سادگی گول حرف هام رو نمی خوره.

گره ی کور بین ابروهاش رو کور تر کرد و غرید:

_باتو ام نفس،چت شده ؟!...چرا هرچی می پرسم جواب نمی دی؟!

چشم هام از ترس گشاد شدن،هول شده بودم،به زورصدام از حنجره ام خارج شد:

_چی بگم؟!

صورت سلطان درکسری از ثانیه سرخ شد...

دندان قروچه ای رفت و دستش روبه سمت مچم پیش آورد،پنجه ی قوی مردونه اش رو دور مچ ظریف دستم تاب داد و همزمان که من رو دونبال خودش می کشید،فشار خفیفی بهش آورد.

معلوم بود بدجور کفری‌شده،دست دیگه اش رو روی گردنش گذاشتش و مالشش داد.

_خفه شدی آره،می خواستی چه غلطی بکنی نفس...من خر نیستم داری چی رو ازم پنهون می کنی لعنتی..‌.

romangram.com | @romangram_com