رمان سلطان

#سلطان_پارت_542


نفسش را روی صورت نفس رها کرد و چشمان مخمورش را به صورت همچون ماه نفس دوخت و با صدایی بم و گرفته لب زد:

_وقتی داشتی دلبری می کردی و احساسات خفته ام رو بیدار می کردی باید به فکر این جاش می افتادی،الان دیگه فایده ای نداره اسب وحشی؟

سرش رو روی صورت نفس خم کرد و آروم پیشانیش را بوسید و برای چند لحظه لبش را روی پیشانیش نگه داشت.

نفس آرام گرفت...

بوسه های پشت سر هم سلطان همچون قرص آرام بخش عمل می کرد.

نفس لبخند زد:

_امیر اذیتم نکن،من...من ..فقط ازت یه مهلت خواستم.

سلطان لب هایش را آرام تا کنار شقیقه ی نفس حرکت داد:

_گفتم فایده نداره بگو چشم.

نفس غیظ کرد:

_مطمعنی دیگه راهی نیستش؟!

_اوهوم،دیگه صبر ندارم.

سرش رو خم کرد و دوباره گونه ی نفس را بوسید.

دل نفس دوباره قنج رفت.

romangram.com | @romangram_com