رمان سلطان

#سلطان_پارت_539


موهای فر و بلندش دورتا دور شانه اش پخش شد و دل سلطان با دیدن این همه زیبایی و ظرافت، مردانه وبی قرار درمیان سینه اش لرزید.

سلطان نفس زنان به کل طاقت از کف داد ، سرش را روی گردن او خم کرد و با بوسه ی طولانی که از پوست نازک وسفید گردنش گرفت ،نفش را همانجا رها کرد.

نفس که از این بوسه ی غافلگیر کننده به هیجان آمده بود و بدنش مورمور شده بود با صدای گرفته ولرزونی لب زد:

_وایی نکن امیرسام...

با گاز ریزی که از چانه ی نفس گرفت بوسه ی دیگری روی لبان گوشتیش زد و با صدای گرفته وبمی گفت:

_هیس...هیچی نگو،وقتی با این وضع اومدی تو اتاقم باید فکر اینجاش رو می کردی،منکه بهت هشدار داده بودم.

_امیر سام !

_جانم.

برای چند لحظه نفس سکوت کرد و سلطان بوسه های ریزی روی جایجای صورتش می نشاند‌.

_می شه مراقب باشی که بیش از حد...

سلطان که منظورش را خوب فهمیده بود اما قصد داشت کمی سر به سرش بذارد .

آرام سرش را بالا گرفت و به چشمان نفس زل زد.

_تاکی ؟!..دو،سه ،چهار روز یا ماه،تا کی می خوایی در بری اسب وحشی بالا خره که باید از هم رد بشیم ،تو زن منی تا کی می خوایی من رو به حالم خودم رهام کنی؟!

این طفلی دل منم گناه داره.

romangram.com | @romangram_com