رمان سلطان

#سلطان_پارت_521


دستهام رو روی تخت پشت سرم تکیه گاه کردم و سرم رو بالا گرفتم وخیره شدم به سقف ، نفسم رو با درد بیرون دادم.

یعنی چی که سلطان ریه هاش مریضه،آخ ....خدایا !

این مرد با خودش چکار کرده.

نگاهم رو آروم از روی سقف به سمت در کشیدم،یاد حرف سونیا افتادم ،یعنی سلطان وقتی کنار منه خوشحاله؟!

با فکر اینکه سلطان انقدر من رو دوستم داره ناخداگاه لبخند دلنشینی روی لبم نشست و ته دلم براش غنج رفت .

باید برم پیشش ،اما چجوری؟!به چه بهونه ای؟!

کمی خم شدم دوتا دستم رو روی سرم گذاشتم و رفتم تو فکر ، به چه بهونه ای باید برم تو اتاقش.

کلافه دوطرف سرم رو ماساژ دادم.

بعد چند لحظه با یاد آوری تیشرتم که تو حموم جا مونده بود ذوق زده سر جام مستقیم نشستم،آخ جون چه بهونه ای بهتراز این،خدایا مرسی.

سریع با هیجان از روی تخت بلند شدم،به سمت کمد لباس هام رفتم،دست انداختم روی دستگیره اش و آروم درش رو باز کردم.

متفکرانه نگاهی به لباس های داخلش انداختم،بالا خره بعد کلی وسواس به خرج دادن یک تاپ قرمز رنگ که روی قسمت جلوش یک قلب کارشده بود وخیلی زیبا به نظرم اومد وحتم داشتم که به پوست سفیدم خیلی میومد،با یک ساپورت مشکی برداشتم وخیلی سریع با اون پیراهن مردونه ی گشاد عوضش کردم.

با لبخند پهنی تو آینه به خودم خیره شدم.

وایی نفس چه دلبری شدی کلک...

دست بردم سمت موهام و گیره ام رو باز کردم،موهای فرم دورم ریخته شد.

romangram.com | @romangram_com