رمان سلطان

#سلطان_پارت_499


سلطان با اخم نگاه تندش را از روی صبا برداشت و روبه سامیار کرد و گفت:

_تو ساکت باش من خودم حلش می کنم.

سامیار کلافه به سمت سلطان برگشت و با دست به خودش اشاره کرد و غرید:

_ولی این گند رو خودم زدم پس خودمم باید جورش رو بکشم،تا کی می خوایی به جای من تاوان بدی.

سلطان کلافه به پشتی مبل تکیه داد انگشت اشاره و شستش را همزمان بین چشم هایش فشار داد و عصبی غرید:

_تو این گند رو زدی اما فقط یک قربانی بودی ،قربانی نقشه ای که پاشا و پسرش برای نابودی من کشیدن.

سامیار سکوت کرد و سرش را با شرمندگی پایین انداخت خودش خوب به این موضوع واقف بود که سلطان مرد تراز آن حرف هاست که از خود گذشتگیش را به رخش بکشد،او به راستی که در مردانگی هیچ چیز کم نداشت.

سونیا دوباره هینی که اشک می ریخت دهن باز کرد:

_امیر به خدا من از نقشه ی پاشا خبر ندارم من فقط تو رو می خوام،فقط می خوام که مال من باشی و برای به دست آوردنت هر کاری از دستم بر بیاد انجام می دم.

گویی با زدن این حرف توقع داشت که احساسات سلطان را نسبت به خودش عوض کند.

اما سلطان با اخم نگاه تندش را به او دوخت و همچون بازجویی کارکشته رو به صبا کردو جدی پرسید:

_یک هفته ی پیش سه شنبه ساعت دوازده ی شب کجا بودی؟!

رنگ صورت صبا آرام آرام تغییر کرد ،خودش را کمی روی مبل جمع کرد و دستان آزادش را که حالا لرزش خفیفی هم پیدا کرده بودن مشت کرد.

طاها که کنار مبل ایستاده بود،بی اختیار لبخند زد.

romangram.com | @romangram_com