رمان سایه

#سایه_پارت_690

چهره ماتم زده ودرهم فرورفته سایه بی اختیارقلبش را به لرزش انداخت واو را وادار به سکوت کرد

کلافه نفس عمیقی کشید وتلفن همراهش را بیرون آورد وسریع شماره ساغر را گرفت .خیلی کوتاه وخلاصه گفت :

-الو ساغر ،به مامانت بگو سایه رو پیدا کردم و نگران نباشه

-......

صندلی را کنار کشید وروی آن نشست وهمزمان گفت :

-آره حالش خوبه !

-........

-باشه حتما ،کاری نداری

با حرص گوشی را به روی میز پرت کرد ونگاه خسته اش در نگاه عسلی به اشک نشسته سایه گره خورد .تنها با نیم نگاهی به این چشمان پریشان به عمق غصه اش پی میبرد . با لحنی ملایم ومهربان اما غصه دار زمزمه کرد

-خودت اصرار داشتی سریعتر جدا بشیم حالا باید یه مدت دیگه صبر کنی

پریشان وبغض الود نالید :

-آرمین بیا برگردیم خونمون ، خیلی خسته ام !.....آشفته ام !.....دلم برای اتاقم تنگ شده ،برای گلدونام همونا که تنها همدم روزای سردم بودن

آرمین بهت زده به او زل زد وبا ناباوری پرسید :

-کجا ؟

-خونمون ،همون که گفتی خونه عشقمونه!

-پس قرار .......

کلافه برگه جلو رویش را برداشت وهیجان زده پاره کرد نه یک تکه بلکه هزار تکه انگار که میخواست همه حرصش را سر این برگه ای که از دیروز زندگیش را تبدیل به جهنم کرده بود دربیاورد

-آرمین من نمی تونم ......نمی خوام .....از تو جدا بشم

با حیرت تنها نگاهش کرد ،او هم همین را میخواست ، باید سایه بدون هیچ زور وجبری خود اورا انتخاب میکرد

- من فکر می کردم ،....می تونم !.....می تونم بدون تو زندگی کنم ،اما .....امااشتباه می کردم ......آرمین می خوام تا همیشه کنارت باشم !..حتی اگه دوستم نداشتی باشی!...... حتی حتی اگه تا دیر وقت تنها رهام کنی .......

نجوا کرد:


romangram.com | @romangram_com