رمان سایه

#سایه_پارت_675

خشمگین بازویش را از دستش بیرون کشید وبه تندی گفت :

-دستتو بکش ،اصلا تو به چه حقی بهم دستور میدی

روبرویش ایستاد و بی حوصله گفت :

-به چه حقی !.......مثل اینکه بهمین زودی فراموش کردی که من هنوزم شوهرتم !

با اخم فریاد کشید

-شوهرم بودی ، دیگه نیستی ،یعنی از اولم زوری بودی

دستهای عضلانی و قویش را روی شانه نحیفش قرار داد ومحکم اورا سرجایش نشاند وبا لحنی محکم وپرابهت گفت:

-زوری بودم یا دلخواه به هرحال ، حالا شوهرتم !پس بهتر این لجبازیهای احمقانه رو دیگه تمومش کنی !...............

از تندی لحن کلام آرمین لحظه ای جا خورد و هراسید .کاملا واضح ومشخص بود که این آرمین ،دیگرآن آرمین متزلزل و ضعیف این چند وقته نیست که با جیغ وداد هایش بهراسد وبه آسانی عقب نشینی کند .

بی اراده واز سراسترس درون انگشتانش درهم حلقه شدند . او از این آرمین میترسید ،این همان آرمینی بود که همیشه باغروروخودبینی محضش حرف آخر را میزد .همان آرمینی که هرگز به او اجازه باور خودش را نداد .همان آرمینی .......

دلش نمیخواست دیگر به آن آرمین فکر کند . روی تخت جا به جا شد وآرام گفت :

-ما همه گفتنی هامونو گفتیم ، دیگه هیچ حرفی باقی نمونده

صندلی اش را جلو کشید وروبرویش نشست. نگاهش کرد، عمیق وملتهب!..... این نوع نگاه قلبش را دیوانه میکرد

-درسته ،تو همه حرفهاتو زدی اما من از خودم دفاع نکردم ،هیچ دادگاهی هم بدون شنیدن اظهارات یک متهم رای صادر نمیکنه

با بدخلقی اما آرام گفت :

-رای ماخیلی وقته صادر شده اونم یکطرفه وفقط از جانب تو

بازهم حرفهای همیشگی ،کلافه نفسی عمیق کشید وگفت :

-به هرحال ما چند ماه زن وشوهر بودیم ،درست نیست که با اینهمه نفرت از هم جدا بشیم

نگاهش را از او گرفت وبه دیوار روبرویش خیره شد

- با حرفهای تو چیزی از نفرت من کم نمیشه پس بی خود خودتو اذیت نکن

لحن تلخ وگزنده کلامش قلبش را به درد آورد .اما او آنجا بود تا به این بازی برای همیشه پایان دهد بازی احمقانه ای که خود شروعش کرده بود وباید خودش هم تمام میکرد


romangram.com | @romangram_com