رمان سایه

#سایه_پارت_666

-یه نامه داری !

روی تخت نیم خیز شد وپرسید

-نامه !...از کیه ؟(شاید دلش می خواست می پرسید از آرمینه )

ساغر با چهره ای گرفته وغمگین نامه را به دستش داد وگفت :

-بیا بخونش ؛خودت می فهمی

پاکت را از دستش گرفت وساغر بی هیچ حرفی سریع اتاق را ترک کرد بهت زده او را بدرقه کرد کاملا مشخص ومشهود بود که از چیزی دلخور وناراحت است اما نمی فهمید که آن چیست

نگاهش را از در گرفت وبه پاکت در دستش انداخت ،زیر ورویش کرد با دیدن آرم دادگاه ،

قلبش فرو ریخت. با دستانی لرزان پاکت را باز کرد ؛احضاریه دادگاه ، چشمانش سیاهی می رفت و نمی توانست به وضوح نوشته ها را بخواند

نازنین سرخوش وشاد وارد اتاقش شد وکنارش نشست اما با دیدن چهره رنگ پریده و لرزش دستانش لبخند بر روی لبش ماسید ومضطرب پرسید

-سایه حالت خوبه ؟

نگاهش هنوز روی احضاریه بود آرام نجوا کرد

-نه اصلا خوب نیستم

برگه را از میان انگشتانش بیرون کشید وگفت :

-چرا ؟مگه این چیه؟

بغض آلود گفت :

-احضاریه دادگاه !.........آرمین !.....

بغضش شکست واشک بی محابا پهنای صورتش را گرفت نازنین سرش را به آغوش گرفت وگفت :

-آخه عزیزم تو که اینهمه دوستش داری چرا می خوای ازش جدا بشی

با هق هق گریه گفت :

-چون نمی خوام عشقو ازش گدایی کنم در حالی که می دونم وجودش متعلق به یکی دیگه است

-سایه تو بدون اون نابود میشی و من نمی خوام نابودی تو با چشمای خودم ببینم


romangram.com | @romangram_com