رمان سایه

#سایه_پارت_659

تموم دنیام تو بــــ ـــــودی؛ اینو تو چشـــ ـــمام میدیدی

عشـــق توی باورت نبود؛ به حس من میخندیدی

رو سادگیم حساب نکن؛ دروغ نگو توی چشــام

سخته برام اما دیگه عشق دروغـــ ـــی نمیخوام

از من خداحــــافظ باید قلبتو امروز پس بدم

دنیامو خالی بکنم عشــ ـــق تورو از دست بدم

از من خداحافظ میخوام همیشــــ ـــه تنهـــ ــــا بمونم

حالا اینو خـــــوب فهمیدم هیچــــ ـــی ازت نمیدونم

چاره ما فاصله بود اما اینو نفهمیدی

شاید یکم دیر بود ولی به آخر راه رسیدم

حالا دلم می خواد منم یکی بشم شبیه تو

خاطرهامو پس بده از لحظه های من برو

از من خداحافظ از مهدی مطلق

فصل بیست وهفتم

پوشه آبی روی کیف دستی اش را برداشت ونگاهی پر از اندوه به آن انداخت . نفسش را حزن انگیز و عمیق بیرون داد واز اتومبیل پیاده شد

با گامهایی خسته وعصبی از پله عمارت پدرش بالا رفت وپشت در ایستاد وزنگ را فشرد طولی نکشید که چهره مهربان مهری در چهار چوب در ظاهر گشت .مهری شادمان از حضور غیر منتظره پسرش لبخندی به رویش زد وگفت :

-چه عجب یادی از ما کردی

واز مقابل در کنار رفت تا او وارد شود یک قدم جلوتر از مادرش به طرف سالن رفت وگفت :

-این روزها خیلی گرفتارم تو که می دونی

- پدرت می گفت شرکتم منظم نمی ری

با بی حالی خودش را روی مبل انداخت واز جواب به مادرش طفره رفت و پرسید :


romangram.com | @romangram_com