رمان سایه

#سایه_پارت_655

- با این حال وروزت کجا می خوای بری

متوحش ولرزان نالید :

-مامان آرمین بیرون یخ زده !

ناهید خشمگین گفت :

-اگه با این وضعیت بری بیرون حتما تو هم یخ می زنی !

پالتواش را از جا رختی برداشت ودر حالی که تنش کرد زیر لب غرغر کرد

-من که سر از کار شما دوتا در نمیارم ،یه روز از هم متنفرید ویه روز دیونه همید

ودر حالی که شالش را روی سرش مرتب می کرد ادامه داد

-دلم به اون خوش بود که تو لجباز دیونه رو سر عقل میاره اما نگو که اون خودش از تو بیشتر کم داره

بدون اینکه حتی کلمه ای جواب مادرش را بدهد به طرف درب سالن رفت وبا ترس ودلهره پله ها را طی کرد روی آخرین پله بود که تلفن آرمین زنگ خورد؛آرمین از جا برخاست درست پشت سرش ایستاده بود که صدای گرمش را شنید

-بله بهار ..........!.

اسم بهار وجودش را لرزاند چرا قرار نبود این کاب*و*س دهشناک رهایش کند .مردد همانجا ایستاد ،باید برمیگشت اصلا پایین آمدنش اشتباه محض بود. قدمی به عقب برداشت که آرمین متوجه حضورش شد و به طرفش برگشت لحظه ای در حالی که گوشی در دستش بود مبهوت خیره اش شد اما خیلی زود به خود آمد وبی معطلی گوشی راقطع کرد وبا خوشحالی گفت :

-می دونستم که طاقت نمیاری و میای

ساکت وخاموش تنها نگاهش کرد .

-سنگ دلی اصلا عادت سایه من نبود

سایه او ،چرا دیگر از سایه او بودن دلشاد نمیشد وقبلش ضربان نمیگرفت

با اکراه گفت :

-هرچی می خوای بگی زودتر بگو ! گوش می کنم!

دستش را در دستان سردش گرفت وبا التماس گفت :

-نه!.....خواهش می کنم اینجا نه !........بیا بریم توی ماشین حرف بزنیم

از سردی دستانش قبلش فشرده شد ، نبرد عقل واحساسش شروع شده بود واو در این میانه احساس ضعف میکرد


romangram.com | @romangram_com