رمان سایه

#سایه_پارت_635

سرش به طرفش متمایل شد ونگاهش در عمق چشمان ملتهب ونگرانش گره خورد در زیر این نگاه قادر به تصمیم گیری نبود .با یک حرکت هر دو دستش را از روی شانه اش کنار زد و رویش را از او گرفت وآرام وبغض الود زمزمه کرد:

-من دیگه مجبور نیستم تو رو تحمل کنم

برای خروج از اتاق هنوز قدمی برنداشته بود که آرمین محکم بازویش را گرفت واو را به طرف خود کشید و گفت :

-تو رو خدا سایه لجبازی وبذارکنار وبگو هدفت از این کارها چیه ؟

با خشم بازویش را ازمیان دستش بیرون کشید وگفت :

-فقط جدایی !.......بغیر از جدایی هیچ هدفی ندارم

عاجزانه نالید :

-آخه چرا؟.........لااقل من باید دلیلشو بفهمم یا نه !

-دلیلشو خودت خوب می فهمی

مستاصل وناامید گفت :

-به مقدسات سوگند ! هیچی بین منو بهار نیست ؛خواهش می کنم اینو باور کن

بغضش را فرو خورد .باید باور میکرد ؟.......مقدسات را ویا او را ...........چرا نمیتوانست باورش کند ؟...... آرمین را ، الهه قابل ستایشش را!

همه حرفهای آرتین مثل موجی از انفجار ذهنش را منفجر کرد ورعشه براندامش انداخت

با صدایی بلنداز سر درد وهیجان زده مادرش را صدا زد

-مامان !مامان ........

ناهید هراسان وسراسیمه وارد اتاقش شد ورد نگاهش را بین او وآرمین چرخاند ومضطرب پرسید

-چی شده ؟سایه حالت خوبه عزیزم

در حالی که همه وجودش می لرزید با صدای مرتعشی، بغض الود گفت :

-مامان بهش بگو از اینجا بره ،خواهش می کنم بگو بره

بغضش ترکید وپاهایش سست شد وبی اختیار روی زانوانش فرو آمد وشروع به گریستن کرد .ناهید دستپاچه و نگران کنارش زانو زد واو را به آغوش گرفت وگفت:

-باشه عزیزم تو فقط آروم باش


romangram.com | @romangram_com