#سایه_پارت_628
برگه یادداشت را از امینی گرفت ونگاهی به آن انداخت وگفت :
-سند ازدواج ما دست آرمینه ،در واقع من اصلا نمی دونم کجاست
-پس اونو من از آرمین می گیرم ؛سعی کنید مابقی مدارک و سریع بدستم برسونید
از جابرخاست وبا لحنی آشفته پرسید
-جناب امینی شما کی اقدام می کنید؟
امینی نگاهش را از فرم پر شده توسط سایه گرفت وگفت :
-به محض رسیدن مدارک به دستم
کیفش را برداشت وگفت :
-بسیار خوب !سعی می کنم مدارک و سریع بدستتون برسمونم ؛ پس بااجازه . به نیایش جان سلام برسونید
به طرف در به راه افتاد دستگیره را گرفت که درب را باز کند که امینی گفت :
-سایه خانم!
به طرفش برگشت ودر چشمان هزاران سوالش خیره شد
-بله؟
-فراموش نکنید من هیچ قولی به شما ندادم
آنقدر درهم وآشفته بود که اصلا منظور امینی را نمی فهمید پس با خستگی گفت :
-در چه مورد؟
-بعدا "بهتون می گم ؛به خانم والده سلام برسونید .
از دفتر امینی یکراست به سر مزار پدرش رفت وساعتی در تنهایی با او خلوت کرد همه حرفهایی که از دیروز بر دلش آوارشده بود و سنگینی میکرد راهمراه با بغض فرو خورده اش مهمان پدر کرد
از گورستان سرد ویخ زده بیرون آمده و در پیاده رو آرام شروع به قدم زدن کرد احساس سبکی و آرامش داشت حس اینکه پدرش همه بار اندوهش را از روی دلش برداشته تا او آسوده باشد آرامش میکرد
مقابل در حیاطشان لحظه ای برگشت وبه پنجره بسته اتاق نازنین نگریست در این اتاق خاطرها داشت وچقدر از ته دل واز روی شیطنت با نازنین خندیده بود
می خواست با تصمیم تازه اش روند زندگیش را به حالت قبل برگردد اما به خوبی می دانست که اگر جزءجزء اجزای وجودش هم از آرمین متنفر شوند بازهم نمی تواند بی خیال آن چهار ماه زندگی در کنارش شود ،چهارماهی که گاهی همراه با اشک وعذاب وگاهی اوقات هم همراه با شیرینی عشقی به طعم عسل بود
romangram.com | @romangram_com