رمان سایه

#سایه_پارت_624

-می خواستم یه وقت بهم بدین بیام دفتر تون

-مشکلی نیست ؛آدرس منو که دارین

-آره میون حرفهای نیایش شنیدم

-پس هر ساعتی که دوست داشته باشین من آماده خدمت گذاریم

-اگه ایرادی نداشته باشه من یکساعت دیگه اونجام

-نه چه ایرادی !خوشحال میشم

گوشی را که قطع کرد به طرف کمد ش رفت وبا پوشیدن پالتو مشکی اش کیفش را برداشت و از اتاق خارج شد

ناهید که در سالن سرگرم بافتنی بود با دیدنش نگران پرسید

-جایی میری ؟

-آره !باید کسی روببینم ودرمورد موضوع مهمی باهاش حرف بزنم

از تعجب یک تای ابرویش بالا رفت .دست از بافتن کشید وپرسید

-در مورد چی ؟

حوصله بحث دوباره را نداشت

-بعدا"همه چیزو می گم

-سایه !عزیزم تو داری منو نگران می کنی

بی حوصله گفت :

-نگرانی که جزءلاینفک زندگی شما مادراست، اینو که فراموش نکردین

بافتنی اش را کناری نهاد واز جابرخاست وبا لحنی که دلواپسی درآن موج میزد گفت :

-عزیزم این بیماری تو رو ضعیف کرده ومی ترسم وسط راه،یه جایی از حال بری ؛خواهش می کنم منو درک کن

اینهمه نگرانی حق مادر سختی کشیده اش نبود ،دلش به حالش سوخت وبه طرفش رفت گونه مادرش راب*و*سید وبا محبت گفت :

-من حالم خوبه مامان !اینو مطمئن باش


romangram.com | @romangram_com